วันพุธที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2554

จากบ้านไปทำงาน

โชคดีของผมที่มีโอกาสได้ทำงานใกล้บ้าน คือ บ้านและที่ทำงานอยู่ห่างกันแค่ไม่ถึงสองกิโลเมตร ทำให้ผมคุ้นชินกับการใช้ชีวิตที่มีพ่อแม่พี่น้อง จนบางครั้งก็รู้สึกเบื่อหน่าย ฮ่าๆ แต่สุดท้าย บ้านกับที่ทำงานก็กลายเป็นโลกของผมไปเสียแล้ว (โลกที่เงียบเหงาจนเกินจะบรรยาย)


หลังจากเปิดเทอมใหม่ได้เพียงไม่กี่วัน ผมก็ได้รับคำสั่งให้ไปราชการที่กรุงเทพฯ ติดๆ กัน 4 สัปดาห์ แน่นอนว่าถ้าผมต้องจากโรงเรียนไปทำงานนานขนาดนั้น ผู้อำนวยการโรงเรียนต้องตะเพิดผมออกจากโรงเรียนแน่ๆ ผมเลือกปฏิเสธเพียง 1 งานเท่านั้น ที่เหลือผมกวาดเรียบ เนื่องจากทุกงานที่เหลือมีทีมงานที่สนิทสนมรักใคร่กลมเกลียวกันเป็นพิเศษ

ผมเริ่มจากงานกระจิบข่าว ตามมาด้วยงานครูทูปแชนแนล (งานนี้ผมพ่วงหน้าที่โปรแกรมเมอร์) และงานโซเชียลมีเดีย ซึ่งวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ผมจะทำงานที่นี่ ก่อนจะบินไปเปิดหูเปิดตาที่สิงคโปร์สองสามวัน แล้วกลับไปทำงานที่โรงเรียนตามเดิม

ผมได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายในการจากบ้านไปทำงานยาวๆ ในครั้งนี้ ทั้งความรู้ที่จะนำไปใช้ในการทำงาน การสอนเด็กๆ รวมไปถึงการใช้ชีวิตร่วมกับคนเก่งๆ จากทั่วประเทศ ผมเรียนรู้ที่จะรับและให้ พูดและฟัง ทำงานและพักผ่อน ฯลฯ ซึ่งบางครั้งมันก็หาไม่ได้ในที่ทำงาน

ผมอยากจะขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ ที่ให้โอกาสได้แสดงความสามารถ ที่ดูแลกันมาตลอด รวมไปถึงที่ให้เกียรติทำงานร่วมกับผม ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสเช่นนี้ได้อีกเมื่อไหร่ เพราะเมื่อมีคลื่นลูกใหม่ซัดมา คลื่นลูกเก่าก็คงจมหายไป แต่สิ่งที่จะอยู่กับผมก็คือความทรงจำที่แสนงดงาม


ทีมงานครูทูปแชนแนล


ทีมงานโซเชียลมีเดีย
ขอแท็กทุกท่านไว้ ดังนี้ (อ่านเล่นๆ เบาๆ ขำขำ) แซวไว้กันลืม
พี่เมาะ หัวหน้าใหญ่ ใจดีสุดๆ
พี่พัน พี่สาวคนเก่ง จอมบงการ
พี่ทิพย์ พี่สาวคนสวย ขาโหดกล้าตัดน้อง
พี่นา พี่สาวที่ละเอียดกับทุกอย่างรอบตัว
พี่ปุ้ย พี่สาวห่างๆ ฉกเพื่อนผมไป
พี่วิชาญ พี่ชายใจดี
พี่นก พี่สาวแสนสวย เจ้าเสน่ห์ น่ารัก น่าเอ็นดู
พี่จุลี พี่สาวผมแดง หัวเราะเก่งกว่าพูด
พี่จรรย์ พี่สาวเซียนรีทัช ตลก สนุก มุขเยอะมาก
พี่เม่น พี่ชายที่ไม่ใช่รูมเมท แต่มาอยู่ห้องผม ชอบเผาน้อง
พี่วสันต์ พี่ชายเสียงหล่อ (รูปก็หล่อ) แต่เงียบมาก
พี่เทพ หัวหน้าฝ่ายศิลป์ อาร์ตตัวพ่อ
พี่เจม พี่ชายสุดหล่อ ใจดี ไม่มีใครเกิน
พี่สมใจ พี่ชายคนเก่ง คนอะไร เก่งไปหมด ร้องเต้นเล่นละคร
พี่นุ้ย พี่สาวที่น่ารักของผม ดูแลน้องๆ ดีมาก
พี่เอ๋ พี่สาวสีแดง แรงงงงงงง
พี่หมี พี่สาวคนเก่ง พูดเก่ง สอนเก่ง เล่นกีฬาเก่ง
พี่โอ้ พี่ชายใจดี มีแต่รอยยิ้ม
พี่นน ตากล้องสุดหล่อ ถ่ายภาพสวยมาก
พี่ต่าย ครบเรืองเรื่องบันเทิง
พี่ลัท ไม่ค่อยสนิท แต่เป็นพี่ที่เจอบ่อยๆ
พี่อ๊อด ไอดอลของผม ครูการงาน คศ.4
พี่กบ ครูญี่ปุ่น ฉายา พิธีกรจอมกัด น่ารักอะ
พี่แวว พี่สาวผมตรง เก่งไปหมดทุกอย่างเลย
พี่อ้น สวย
พี่ออ เหมือนเราเคยเจอกันมาก่อน ทำไมรักพี่ออจังเลยเนาะ
พี่จอย พี่ใหญ่ใจดีที่ปรึกษาปัญหาโลกแตก
พี่มนตรี พี่ไม่ค่อยคุยกับผม แต่เป็นที่พึ่งได้เสมอเวลาเจอปัญหา
พี่วัฒน์ สนิทกะพี่วัฒน์งานนี้แหละ คุยสนุกมาก
พี่นาง สาวสองหมื่นปี
พี่ป๋อง พี่ชายจากเชียงใหม่ หัวหน้ากลุ่มผม
พี่จิม พี่สาวจาก มมส รักนะ พี่เซล
ครูอั๋น เพื่อนอั๋นสุรินทร์ จอมชี้หน้า
ครูจั่น ศน. จอมไม่
ครูคิท ตากล้องสุดหล่อน่ารัก แอคเซสซอรี่เพียบ
ครูเทน เพื่อนซี้
น้องต้อม เด็กดันของผม
น้องนิ มันคือนิยามของความแรง
น้องโจ๊ก คนเก่งจอมอำ
น้องก๊อบ ครูชิตชัยสุดหล่อจอมขโมยซีน
น้องเกด เออ อีนี่มันโคตรบ้าเลยหวะ ชอบๆ
น้องเตย เป็นผู้หญิงน่ารักคนหนึ่ง
น้องอั้ม มันพูดเยอะจัด แต่มันโคตรเป็นคนดีเลยตั้งแต่เจอมา
น้องบวบ อั้มยกกำลังสิบ ทั้งเก่ง ทั้งบ้า ทั้งกล้า นิสัยดีมากๆ
น้องจิ รองจากอั้มนิดนึง ผีเจาะปากมาทั้งนั้นพวกนี้

แท็กมาเมาท์ได้เท่านี้ เหนื่อยละ

4 ความคิดเห็น:

  1. คำเดียวสั้นๆของพี่ แต่ชอบมากเลยทีม 555 (พี่อ้น สวย)

    ตอบลบ
  2. ตรงมากเลย วะ พี่ทีม ทุกคนเลย

    ตอบลบ
  3. อยากบอกว่า คิดถึงทุกคนเลย ยิ่งอ่านยิ่งเห็นภาพ พวกเราทุกเลย...

    ตอบลบ